ეს ის შეგრძნებაა, რომელსაც კიდევ მინიმუმ 3 კვირა ვერ განვიცდი; თუმცა ჩემდა გასაკვირად, საკმაოდ კარგად ვუმკლავდები:) ვერასოდეს წარმოვიდგენდი, რომ ბოსტეულის სუპი მარილის გარეშე შემიცვლიდა მარწყვის ტორტს, შაურმას, მაკდონალდსის პროდუქციას და ყველაფერ დანარჩენ იმას, რასთანაც ამ დღეებში შეხება მქონდა, თუმცა გადამეტებული ნებისყოფისა თუ პასუხისმგებლობის თვისებებმა მათზე უარი მათქმევინა…
როგორც არ უნდა იყოს, რამდენიმე საათში ისევ აგარაკზე მივდივარ და კვირამდე ისევ მოვწყდები აქაურობას:)



