ელტონ ჯონი და ირაკლი ჩარკვიანი

ელტონ ჯონის საღამო მაქვს. ნუ, გაგა ზის კომპთან და მასმენინებს. მგონი, რონან კიტინგთან ერთადაა რაღაც ცოცხალი შესრულება Your Song-ის. მე ცალკე ვზივარ და ვფიქრობ, რომ რაღაცის დაწერა მინდა, მაგრამ თავში არ მომდის არაფერი. 8-ზე დამეძინა გუშინ და პირველისთვის უკვე გამოვფხიზლდი ანუ 5 საათიც არ მეძინა.

ტელეფონმა გამაღვიძა:( პრინციპში, ამ სახლში ან კარზე ლოლას ისტერიული ბრაგუნი მაღვიძებს ან ვინმე სულიერის დაუსრულებელი რეკვა ტელეფონზე – ფიქსირებულზე ან მობილურზე, არსებითი მნიშვნელობა არ აქვს. და ეს ყველაფერი, რა თქმა უნდა, იმ დღეს უნდა ხდებოდეს, როცა ადრე დაძინებას ვწყვეტ. სოლედადობის შემოტევების დროს, როგორც წესი, ორი დღე ან მეტიც, კაციშვილს არ ვახსენდები, თუმცა ეგ ჩემი ბრალიცაა და აქ საერთოდ არაა მოსატანი:)

რეპერტუარი ჩარკვიანით ჩანაცვლდა. ესე იგი რაღაც შეიცვალა:) მაგრამ, როგორც მესმის, კიდევ უფრო გრუზია, ვიდრე ელტონის შემოქმედება. ამიტომ სულ რამდენიმე წამში, ჩემს მეგობარს თავაზიანად შევთავაზებ რაიმე სხვა ჩართოს, რადგან სევდა იქეთ იყოს და… არ მინდა ამ პოსტის დასრულებამდე მიმეძინოს.

ლევან mamont წიკლაურმა facebookze ეს ვიდეო დამილინკა:

ამ ყველაფრის წერას რომ მოვრჩები, ვუყურებ. მანამდე კი, აქვე ერთი ფოტო უნდა დავდო, რომელიც პირველივე იქნება, რაც ჩემი ღამის ნაბოდვარის წამკითხველს თვალში მოხვდება. მთელი დღეა ვუყურებ სად დავდო – აქ თუ facebook-ზე. ამ უკანასკნელზე რომ დავდო, ორი სიტყვით ვერ აღვწერ რაშია საქმე. აქ კიდევ, უბრალოდ ფოტოს და მისი აღწერის დადება არ მინდოდა. ამიტომაც წავუმძღვარე ამხელა წინასიტყვაობა:)

თან, ეს უბრალო სურათი არ არის. მასში ძალიან ბევრი რამ იგულისხმება //ამ იტერპრეტაციის აქ დაწერაც წინასწარ მქონდა განზახული//. ერთი შეხედვით, შეუხედავი ნათურაა, რომელიც რამდენიმე უჩვეულო მავთულითაა დაკავშირებული დენის წყაროსთან. თუმცა, თუ კონკრეტული სფეროს სპეციალისტი არ ხარ და მცირე დროით დააკვირდები, აღმოაჩენ, რომ ფერთა ეს კომბინაცია სადღაც უკვე გინახავს. და კიდევ თუ ჩაუღრმავდები, იმასაც მიხვდები, რომ ეს უბრალო სადენი კი არა – ერთადერთი და განუმეორებელი ქსელის კაბელია.

აქ კიდევ რაღაცის დაწერა მინდოდა, ჩემსა და ამ ნათურას შორის მჰმჰმჰ… ერთი შეხედვით სიმარტივესა და მოგვიანებით, მთელი სირთულის გააზრებაზე პარალელების, თუმცა…

Sandro [4:39am]
GIGA,
RAS sSHVEBI?
DZALIAN MOMENATREE
:))))))))))
Giga [4:40am]
ravi, shen?:))
Sandro [4:40am]
MODI AN ME MOVAL SHENTAN!!!11
AIRCHIE!
:d :d :d :d :d
Giga [4:41am]
modi:)
Sandro [4:42am]
OK GAAMZADE GVINO!!!
20 CUTSHI MAND VAR

ახლა უკვე ყველაფერი სულ ერთია :))

ურბანული კრიზისები და მათგან თავის დაღწევის ხერხები

პოსტის სათაურიდან გამომდინარე, თითქოს, წესით, რაღაც სახელმძღვანელო უნდა დამეწერა მათთვის, ვისაც ქალაქური ცხოვრებისგან გადაღლილს თუ ურბანული თავისებურებებებით განგაღიზიანებულს, ამ კრისიზისიდან გამოსვლის გზების პოვნაში და ყველაფრის დროებით დავიწყებაში დავეხმარებოდი. თუმცა, ყოველდღიური ყელშიამოსული თბილისური ყოფისგან დასვენებას ამჯერად თავად ვაპირებ, რაშიც ჩემი მფარველი ანგელოზი – ლოლა, როგორც ყოველთვის, დროულად დამეხმარა ინიციატივით.

დიახ, კვირას საღამომდე მივდივართ აგარაკზე…

…არანაირი ინტერნეტი, არანაირი ტელევიზორი, არანაირი ტელეფონი… მხოლოდ ბუნება, ყვავილები, ბალახები, ძროხის ნაკელი, ღორების სუნი, მამლების ყივილი და ყოველთვის უდროო კბილის ტკივილი, თანაც, როცა არანაირი წამალი გარშემო არ მოგეპოვება. თუმცა, ამაშიც არის თავისებური ეგზოტიკა…

კომპიუტერიდან მომწყდარი კი, საკუთარი თავის განათლებას და წინასწარ გამზადებული საზოგადოებათმცოდნეობის 213-გვერდიანი სახელმძღვანელოს წაკითხვას ვაპირებ… და კიდევ, ბევრი ჰოლანდიური ყველის ჭამას:))

ქათამი ტკბილ-მჟავე სოუსში და ბრინჯი კვერცხით

რამეთუ მშიოდა და მეცით მე ჭამადი; მწყუროდა და მასუთ მე; უცხო ვიყავ და შემიწყნარეთ მე; შიშუელ ვიყავ და შემმოსეთ მე; სნეულ ვიყავ და მომხდეთ მე; საპყრობილესა ვიყავ და მოხუედით ჩემდა.

(მათ. 25:35-36)

ტკბილი და მშვიდი ძილისთვის ვიტალურად აუცილებელი დამხმარე საშუალებებმოკლებულს, როგორც ყოველთვის ასეთ პერიოდებში, სადღაც დილის 3-4 საათისთვის შიმშილის ნაცნობმა შეგრძნებამ მომაკითხა და ძალაუნებურად facebook-იდან, одноклассник(и)-ებიდან და სხვა მეტ-ნაკლებაც ნაცნობ, უცნობ, მისაღებ თუ მიუღებელ სოციალური ქსელების მიგდების შემდეგ, თავი google-ში სხვადასხვა საჭმელად გამოსადეგი ქიმ-ფიზიკური ნაერთის რეცეპტების თვალიერებაზე დავიჭირე.

ამჯერად, ჩემი კულინარიული დებიუტის გაგრძელება რამდენიმე დღის წინ ლოლასთან და ნათიასთან ერთად,თბილისის ერთ-ერთ ჩინურ რესტორანში დაგემოვნებული ორი არც თუ ისე რთული და საკმაოდ გემრიელი კერძის საკუთარ სახლში მომზადების გადავწყვიტე. თუმცა, მას შემდეგ, რაც არათუ ამ კერძისთვის განკუთვნილი ინგრედიენტების, არამედ საერთოდ არანაირი საკვები მასის ჩემს სახლში პოვნა/შოვნა/მოპოვობა/აფხეკა/აძრობა ვერ მოვახერხე, კულინარიული ექსპერიმენტები დილისკენ გადავდე და იდეა ფიქსით ტვინდატვირთულმა, გათენებამდე ჯოკრის თამაში დავიწყე.

Promise of a New Day

ჩემი ღრმა ბავშვობისდროინდელი Paula Abdul-ის [თუ არ იცით ვინაა, არცაა აუცილებელი] ამ სიმღერის პათეტიკური სახელწოდების გამოყენებით [როგორ დავალაგე?:)], ვიუწყები იმის შესახებ, რომ დაიწყო ახალი დღე, როცა ნიკამ ჩემი სტენკა უნდა ააწყოს:) მეგობარი ბლოგერებივით, რომლებიც თავიანთ სივრცეებზე ცხრა აპრილის მოვლენებს აშუქებდნენ და ეს მათთვის მნიშვნელოვანი იყო, მეც ამ თვის ჩემთვის ყველაზე პრიორიტეტულ მოვლენას ნაბიჯ-ნაბიჯ განვიხილავ:)

*UPDATE*: სამწუხაროდ, პროექტი ერთ დღეში ვერ დასტრულდა და ამიტომ, გაგრძელდება ხვალაც. შესაბამისად, ორი ცალკეული პოსტის შექმნის ნაცვლად, რომელიც თითოეულ დღეს ცალ-ცალკე მიეძღვნებოდა, ამ ორი დღის მოვლენების თავმოყრა ერთად, ამ კონკრეტულ პოსტში ვარჩიე:)

¿Por qué te vas?

ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში, ჯერ-თანდათანობით, შემდეგ კი – მეგობრების ცნობილ ქართულ ტელეგადაცემების შესახებ დასმული კითხვების წყალობით აღმოვაჩინე, რომ ტელევიზორს საერთოდ არ ვუყურებ. თავდაპირველად, მხოლოდ ევროპული MTV-თ შემოვიფარგლებოდი, ხოლო მისი სხვასასხვა ლოკალური მუსიკალური საკაბელო ქსელით ჩანაცვლების შემდეგ კი – ეროვნულ ტელევიზიაზე გადმოვერთე, რადგან “აიეტი TV” ჩემთვის საინტერესოს მის მკაცრად თემატურ არხებზე აღარაფერს მთავაზობდა /Школа Злословия-ს ინტერნეტში ვუყურებ/. ეროვნულ ტელესივრცეში კი, ნებსით თუ უნებლიედ, საინტფორმაციო გადაცემების ყურება დავიწყე 12-ზე /კურიერი/, 3-ზე /კურიერი/, 6-ზე /კურიერი/, 8-ზე /მზერა/, 9 /კურიერი/, თუ გამიმართლებდა, “გამარჯვებული ხალხის ტელევიზიაზე” ღამის ეთერში, მხატვრული ფილმის დასრულების შემდეგ, კიდევ დღის მოვლენების მოკლე მიმოხილვასაც ვუსწრებდი.

თუმცა, მუშაობის დაწყებასთან ერთად, ვიგრძენი, რომ საინფორმაციო ფილმების სეანსების რაოდენობამ, რომელსაც ვესწრებოდი, საგრძნობლად იკლო. ყველაზე დრამატული კი ის გარემოება იყო, რომ საკუთარი თავისთვის თითქოს რაღაცის დამტიცების მიზნით, ხშირად ვფიქრობდი იმაზე, რომ დღის განმავლობაში გამოტოვებული “კურიერების” კომპენსირებას, 9-საათიანი გამოშვება მოახდენდა. თუკი რაიმე მიზეზის გამო, ამ უკანასკნელსაც ვერ ვუსწრებდი, მაშინ მაშველად ან ზემოხსენებული მოკლე ანონსი, ან უკიდურეს შემთხვევაში – ტელეკომპანიის ვებ-გვერდი მევლინებოდა.

Антананариву

Никто и никому ничто не должен.
Тем более я, тем более я,
Тем более мне, тем более мне.

- Земфира “Тем Более”

დღეს შუადღის პირველის ნახევარზე მობილურზე შემომავალმა ზარმა გამაღვიძა, რომელიც იმ ადამიანის მიერ იყო ინიციერებული, რომლისგანაც საკმაოდ უცნაურ, ბევრისთვის მიუღებელ-გაუგებარ-გამო/ამოუცნობ ვითარებაში, ერთმანეთთან რთულ კავშირში მყოფი სამი ნივთი: პრინტერი, პლინტუსები და ნატურალური თაფლი გამომეცა სახსოვრად და შესაბამისად, პირად საკუთრებაში. თანაც, ჩემი მხრიდან მათ მოსაპოვებლად გაღებული ფინანსური თუ ფიზიკური დანანახარჯი მხოლოდ მათ ადგილსამყოფელამდე მისასვლელ მგზავრობის თანხაში და თვით ამ მანძილის დაფარვაში გამოიხატა.

როგორც არ უნდა იყოს, ჩემი გაღვიძების ფაქტით გაღიზიანებულმა /თუ რაიმე სხვა მიზეზის გამო/, ზარს არ ვუპასუხე; მიუხედავად იმისა, რომ ამ ადამიანის  ამჟამინდელი დისკოლაციის ადგილის შესახებ, რამდენიმე დღით ადრე, საკმაოდ ინტენსიურად ვიყავი დაინტერესებული. “ვაა, როგორ ხარ?”, “სად დაიკარე?”, “რატომ აღარ რეკავ?” და მსგავსი ესთეთიკისა თუ შინაარსის კითხვები, ჯერ-ერთი არაბუნებრივად გამომდის და სწორედ ამ გულის არასიღრმისეულობის გამო, მათი არც დასმა და არც მოსმენა მიყვარს, რადგან ყოველთვის მგონია, რომ სხვებიც მათ ჩემსავით ვალდებულების მოხდის ან მარტივად, სხვა რამეზე საუბრის უუნარობის ან შეუძლებლობის გამო იყენებენ.

ბოლონიეზე

დღეს რაღაც ხასიათზე ვიყავი… მომიარა – სხვა სიტყვებით:)

სოუსი “ბოლონიეზე”

ეს მაგიდა ერთხელ შემაგინებს:)

• 2 კბილი ნიორი – 1 ცალი 0.15 ლარი
• 1 ცალი ხახვი – 0.20 ლარი
• 1 ცალი სტაფილო – 0.12 ლარი
• 1 კონა ოხრახუში – 0.61 ლარი
• 1 ს/კ ზეითუნის ზეთი – 1 ბოთლი 4.65 ლარი
• 25 გრ. ნაღების კარაქი – 1 შეკვრა 2.30 ლარი
• 500 გრ. შერეული ფარში – 4.79 ლარი
• 100 გრ. ბეკონი – 1.56 ლარი [პანჩეტას ვინმე თუ იპოვის, მეც მასწავლეთ სადაა:)]
• 300 მლ. რძე - 1 კოლოფი 3.30 [ქართული არ იყო]
• 300 მლ. წითელი მშრალი ღვინო – 1 ბოთლი საფერავი 11.02 ლარი
• 2 ს/კ ტომატის პასტა – 1 ყუთი 1.5 ლარი
• 2×400 გრ. (800 გრ) მთლიანი დაკონსერვებული პომიდორები - 4 ლარი [თუმცა, დაკონსერვებულის მაგივრად შემეშალა და მარინადი ვიყიდე]
• 2 ჩ/კ მშრალი ბალახების ნარევი – 1 კოლოფი 7.20 ლარი

ასევე:

• გახეხილი პარმეზანი – 200 გრ. 14 ლარი
• სპაგეტი – 1 კოლოფი 2.10 ლარი

სულ [ა-ლა 'Grand Total']: 57 ლარი 50 თეთრი ‘გუდვილიდან’ გაუსვლელად

P.S. მარილი და წიწაკა გემოვნებით ყველგან:) [ჯანმრთელობის სამინისტროს გაფრთხილებასავითაა]

შენ თვითონ ხარ უჯიშო

დღეს და ჰუმანოიდი (ერთხელ მკითხა – რატო ‘ჰუმანოიდი’ და არა – ‘ჰუმანოიდშა’-ო, რაზეც პასუხად მიიღო ‘რავი’, ეხლაც არ ვიცი) ვიყავით “ექსპო-ჯორჯიას” საგამოფენო სივრცეში, სადაც ჩემი თანამგზავრის ცნობით, ინდური პროდუქციის გამოფენა-გაყიდვა – “საუკეთესო ინდოეთიდან” გაიხსნა ერთი დღით ადრე [ანუ - გუშინ] :)

ნაციონალურ ტანსაცმელში გამოწყობილი ინდუსები საგამოფენო პავილიონის შესასვლელთან. Photo by ჰუმანოიდი

დაპატიჟე უჯიშო ქართველები სახინკლეში

მადლობაც არ მითხრეს:) ტფუი:)

ფარცხისი 2009, გაზაფხული

ჩემი სკეპტიციზმით აღსავსე განწყობის მიუხედავად, ლოლას შემოთავაზება ფარცხისში წასვლასთან დაკავშირებით იმაზე რეალური გამოდგა, ვიდრე მე ამას გუშინ წარმოვიდგენდი:) ‘ოდა, ამაგდო დილის 9 საათზე და გავუდექით გზას:)) დანარჩენი, მეტ-ნაკლებად, სურათებში ჩანს:)

მიუხედავად იმისა, რომ ამ ვოიაჟის შესახებ არავის ვუთხარით, ყველაფერმა უმტივნეულოდ ჩაიარა და მეგობრების აგრესია არცერთს გვხვდა წილად:))

ან გვინდა, რომ გვჯეროდეს, რომ ასე იყო:))

მოკლედ, ახლა ვიწყებ დალევას:)